X
تبلیغات
رایتل
شنبه 9 اسفند‌ماه سال 1382
همه ء نفسهایم از آن توست ...


با درودی به خـــانه میائـی
و با بدرودی
     خـــانه را ترک می گوئـی .

ای ســـازنده !
 لحــــظه عـــمر من
جز فاصله میان این درود و بدرود نیست :

این لحـــظه آن لحـــظه واقعی ست 
که لحـــظه دیگر را انتظار می کشد .

نوســـانی در لنــگر ساعت است 
که لنـــگر را با نوســانی دیگر به کــار می کشد .

گــامی ست پیش از گام دیگر
که جـــاده را بیدار  می کند .

تداومی ست که زمــان مرا می ســازد
لحــظه ها ئیست که عمــــر مرا ســرشـــار می کند .

زنده یـــاد  احمـــــــــــد شـامــلـــــــــــــــــو



  این چند وقت که گلرخ خانومم کامپیوترش خراب شده و روی خط نمی تونه بیاد ، فکر کنم کلبه ما حسابی به هم ریخته شده ؟؟؟ 



 این هفته من دارم آماده می شم برای یک صعود دیگه . می دونید ... خیلی وقت بود به خــاطــر کــار همه چیز را گذاشته بودم کنــــار ولی خیلی برام لازمه  !  چیزهایی هست که آدمها به اونها احتیاج دارند و منم به صعـــود  !!!  به جایی که  بـشه نفــــــــــــــــــــس کشید . 
                     
                            می رویم جائی با این شرایط !!! می رویــــم کویــــــــــــــــــر  .
 آتشفشانی خاموش آرمیده بر گستره سیستان ! بر فراز هــامون و جــازموریان ! در افق عمـان ! بر حـاشیه لـــوت  ! 
                                                 می رویـــم تــفـــتـــــــــان

نمی دونید چقدر دلم لک زده برای افق کویــــر ، تا حالا دیدید ؟ من که چند بار رفتم کویـــر و پیاده خودم را دیدم زیر سقفی که بر بالای سرم پهن بود و کبـــــــود بود به رنگ ... نه فقط به رنگ کبــودی  آسمون خود کویــــر . اونجا آسمون رو سر آدمه و تو ، زیر سقف آسمون  . 

                                   دلهاتون  را هم سفرمون نمی کنید  ؟؟؟؟‌

امید وارم هر جــــــــا که هستید پاینده باشید .
قاصدک